ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

713

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بايذ ، و دايم هر بامداذى بخورذ اين كلنكبين و سكنكبين ، و كر « 1 » حاجت آيذ بكشكاب « 2 » با « 2 » سكنكبين بزورى خورد اميخته از كشكاب جهل درم سنك وز « 3 » سكنكبين بيست درم سنك ، و كر « 1 » با كشكاب بيخ رازيانه و كرفش بجوشانذ روا بوذ و لكن به مقدار بسيار نبايذ ، و كر « 1 » تابستان بوذ آن حب نبايذ « 4 » داذن جه مطبوخى بايذ داذن « 5 » و افسنتين و غافث « 6 » به دو در كرده باز تربد و سقمونيا « 6 » نيم دانك سنك و بيش نبايذ ، و تربد نيم درم سنك وز « 3 » افسنتين دو درم سنك وز « 3 » غافث سه درم سنك وز « 3 » هر دو هليله از هر يكى بنج درم سنك و ترنكبين بيست درم سنك و ميويز ده درم سنك ، و اين‌همه را كه ياذ كردم از بس اآن بايذ كه نضج بديد امذه بوذ ، و آنكه كبديد نيامذه بوذ نضج دايم كلنكبين و سكنكبين بايذ داذن ، و كر « 1 » اندكى اب رازيانه و كسنى با اين سكنكبين بوذ ( f . 569 ) روا بوذ . وز « 3 » همه غذاهاء سرد و قابض دور بايذ بوذن ، وز « 3 » يخ‌اب حذر « 7 » بايذ كردن تا نضج دير نيفتد ، و كر « 7 » از يخ‌آب نشكيبد « 8 » با « 8 » سكنكبين ساذه بايذ خوردن « 9 » و كاه نيز با بزورى ، و « 9 » نيز بكرمابه نروذ تا نضج بديد نيايذ ، و بدانك « 10 » بغب خالص نضج نكاه نبايذ داشتن از قبل تنكى خلط را ، باز بدين تب نضج نكاه بايذ داشتن جنانك بقراط كفت : الاستفراغ من حيث يميل الخلط ، اعنى صفرا اكر ميل بقى دارد قى بايذ كردن و كر ميل باسهال دارد اسهال بايذ كردن . باز ايدون كفت : الا ما كان له نضج ، و اين جنان بوذ « 11 » مكر ان خلطى « 11 » كورا حاجت بوذ بنضج اعنى خلط غليظ « 12 » . باز ايدون كفت : و النضج يكون على

--> ( 1 ) - ف : و اكر ( 2 - 2 ) - ف : يا ( 3 ) - ف : و از ( 4 ) - م : ببايذ ( 5 ) - ف : بايذ كردن ( 6 - 6 ) - ف : بذو اندر كرده با تربذ و سقمونيا داذه از سقمونيا ( 7 - 7 ) - ف : بايذ كرد تا نضج دير نه‌افتذ و اكر ( 8 - 8 ) - ف : يا ( 9 - 9 ) - ف : ندارد ( 10 ) - ف : افزوده . كه ( 11 - 11 ) - ف : كه مكر ان خلط ( 12 ) - ف : افزوده . بخته باشذ